Sint Piter en Sinterklaas
Tot de jaren zestig in de vorige eeuw is er nauwelijks of geen sprake van Sinterklaasviering in Grou. Uit een enquête van de jongerenorganisatie van de Partij van de Arbeid kan men afleiden, dat alleen nieuw ingekomen bewoners soms tijdelijk vasthouden aan de eigen traditie, maar dat 90% van de bevolking Sint Piter viert, 5% Sinterklaas en 5% beide.
Dat verandert in de roerige jaren zestig, wanneer in heel Nederland sprake is van een cultuuromslag, vooral door de technische vooruitgang. De maatschappelijke, politieke, mediale en verkeersveranderingen zorgen ervoor, dat ook Sint Piter onder vuur komt. Er ontstaan conflicten tussen autochtonen en nieuwe inwoners, die er steeds meer komen. Sommigen willen Sinterklaas naast of zelfs in plaats van Sint Piter. Er verschijnen (meestal in november) ingezonden stukken in de Frisia en zelfs spotprenten.
Dokter Schoustra, iemand met veel historisch besef en activiteiten op cultureel terrein, bedenkt zelfs een compromis, waarbij hij Sinterklaas als de heilige met geschenken ziet en Sint Piter, op historische gronden, de man van de vreugde en dankbaarheid wil laten worden. Met feest en fleur, omdat de lange winterdagen voorbij zijn. Met aandacht en gaven voor armen en gehandicapten, om die te laten delen in de vreugden van het leven. Hij ziet af van het plan, als enkele ingewijden hem weten te overtuigen tot meer optimisme ten aanzien van het bestaande Sint Piterfeest.
Vooral de hoofden van de drie lagere scholen zetten de schouders er onder en organiseren in 1970 een grote bijeenkomst van allerlei instellingen en verenigingen met de vraag: Hoe verder met Sint Piter? Daaruit vloeit een breed draagvlak voort met een aantal wijzigingen in de traditionele organisatie.
Zo komt er een “Breed Sint Piterkomitee”, de Heilige wordt de zaterdag voor zijn verjaardag binnengehaald en een scala van activiteiten ontstaat, waardoor de overgrote meerderheid, zich heel tevreden voelt zonder de andere Sint.
Een en ander past in de dan heersende gedachte, dat het eigene en bijzondere en het milieu in brede zin aandacht verdienen. Dit hoofdstuk sluit af met een schematisch overzicht, dat de overeenkomsten en de verschillen van de beide feesten laat zien.
